oryginalny tytuł: Another Earth
rok: 2011
reżysera: Mike Cahill
scenariusz: Mike Cahill, Brit Marling
Rhody Williams to świeżo upieczona studentka MIT-u i szczęśliwa młoda kobieta. Popełnia jednak błąd. Wsiada po pijaku za kierownicę. Po 4 latach wychodzi z więzienia i podejmuje się pracy jako sprzątaczka w dawnej szkole. Zaprzyjaźnia się też z mężczyzną, którego rodzinę zabiła w wypadku samochodowym. W tym samym czasie mieszkańcy Ziemi dowiadują się o istnieniu bliźniaczej planety.
To film skromny, poetycki i potwornie powolny. Czasem jest taki lodowaty i jednostajny, że wygląda jak zrobione w najzimniejszym miejscu na świecie zdjęcie, a czasem jak dokument pokazujący szarą codzienność. Surowa muzyka, piękne, krótkie ujęcia otwartych przestrzeni z drugą Ziemią w tle, ciemne, ciasne pomieszczenia albo kręcona z ręki zatroskana twarz głównej bohaterki. I wciąż ta klasyczna muzyka wysuwająca się często na pierwszy plan. To film nieco podobny do uwielbianej przeze mnie "Melancholii", głównie pod względem planety będącej jedną, wielką metaforą. To zdecydowanie nie jest pełne akcji science-fiction do jakiego przyzwyczaiło nas w ostatnich latach kino. To kameralny film psychologiczny zaserwowany w formie przeznaczonej tylko dla wytrwałych, cierpliwych i wnikliwych widzów.