Przegląd filmów... Jasona Reitmana

Wyjątkowo mocno skupia się na swoich bohaterach i przedstawia ich w ciekawy, często zabawny sposób. Oryginalnie, a zarazem z niebywałym wdziękiem pokazuje świat pełen radości, kolorów, ale i problemów. Ten młody reżyser zdążył już wyrobić sobie niepowtarzalny styl, ale też nie daje się zaszufladkować, co udowodnił najnowszym filmem. Tworzy ciekawe zakończenia, które sami możemy ocenić. Nie boi się i sięga po tematy, których jeszcze nie widzieliśmy, a na pewno nie w takim wydaniu. Dba o każdy szczegół na ekranie, o każde ujęcie, o każde spojrzenie, o każdą smugę światła. Kiedy oglądam jego filmy wiem, że wszystko, ale to wszystko się zgadza, a do tego jest mi jakieś takie znajome i bliskie. Mam wrażenie, że kręci specjalnie dla mnie ;) Przy każdym seansie już od pierwszych chwil czuję jakąś niesamowitą więź z tym co pojawia się na ekranie. Jest świetnym i wnikliwym obserwatorem społeczeństwa. Nieszablonowy, cyniczny i dowcipny. Otrzymał 4 nominacje do Oscara. Genialny, inteligentny, zabawny - Jason Reitman!

"To już jest koniec" - recenzja

komedia/fantasy

oryginalny tytuł: This Is The End

rok: 2013

Reżyseria: Evan Goldberg, Seth Rogen

Scenariusz: Evan Goldberg, Seth Rogen

„To już jest koniec” zostało w Polsce przyjęte tak sobie. Wydaje mi się, że poniekąd wynika to ze słabej znajomości aktorów grających w filmie oraz plotek i żartów z nimi związanych. W USA został przyjęty lepiej i nawet krytycy pisali o nim zaskakująco pozytywnie (jak na produkcję o tak specyficznym humorze). Do Los Angeles przyjeżdża Jay Baruchel i mimo niespecjalnych chęci na wyjście z domu Seth Rogen zaciąga go na imprezę u Jamesa Franco. Na miejscu są też m.in. Jonah Hill, Danny McBride, Michael Cera, Emma Watson i Rihanna. Niedługo po ich przyjściu w mieście zaczyna dziać się coś dziwnego…

Film jest pojechany, chłopaki puścili wodzę fantazji i stworzyli coś zdrowo porąbanego. Dla mnie olbrzymią atrakcją (i czymś niespotykanym) było to, że aktorzy zagrali… samych siebie, a jakby tego było mało wyśmiewali się ze swoich własnych wad czy stereotypów z nimi związanych. Przez to też film nabiera pewnej autentyczności i po prostu wciąga. Mimo, że głównymi atrakcjami jest obsada i humor to nie zapomniano też o efektach specjalnych oraz moim zdaniem ciekawie poprowadzonym wątku katastroficznym. Zdecydowanie nie ma drugiej takiej produkcji. Świetne dialogi, dobre efekty i dużo humoru. Na wieczór z piwem i z przymrużeniem oka.