Kawałek historii na wesoło, z luzem i wdziękiem, ale też na wysokim poziomie. Naprawdę oscarowy film - postaci, zdjęcia, dialogi. Porządna, inteligenta, ale i przystępna pozycja dla każdego.
Wszędzie piszą
się, że widowisko, że głośny, że blichtr, kolorowy i tak dalej. Pomyślałam,
czemu nie? W końcu kino to też dobra zabawa, o czym ostatnio po wielu cięższych dramatach dosłownie przypomniał mi
„Gangster Squad”. Nie wiem kiedy, ale zauważyłam, że zaczęłam
podchodzić do kina trochę, hmm po prostu poważnie. Oczekiwania na premiery,
tego jak ktoś zagra, czy będzie dobry scenariusz, ocenianie czy zmusił mnie do
myślenia, czy zaciekawił, czy polecać go, czy pokrył się z wyobrażeniami. Kiedyś po prostu spontanicznie szłam ze znajomymi do kina na to co tam akurat grali (wtedy jeszcze nie znałam na pamięć wszystkich premier i nie zdarzało mi się "teraz nie ma nic ciekawego, lepiej poczekać tydzień czy dwa i iść jak będą już grali coś tam". Teraz mam
prawie, że harmonogram tego, które filmy muszę zobaczyć. „Gangster Squad” nie
jest nie wiadomo jak dobrym filmem, ale w jakiś magiczny sposób przywrócił mi tą
świadomość, że kino to też zabawa. W taką grupę produkcji wpisuje się z
pewnością „Wielki Gatsby”, gdyż jest to niewątpliwie wspaniałe i olśniewające widowisko, ale nie myślcie sobie, że nazwę go wydmuszką, bo
absolutnie nią nie jest.