50 filmów o depresji


Zauważyłam, że filmy o takiej tematyce są przez was często poszukiwane, więc postanowiłam zrobić post, w którym zbiorę jak najwięcej tego typu produkcji. Jeśli natknę się na jakieś nowe tytuły, będę dopisywać do listy, możecie też podać w komentarzach swoje propozycje. Po kliknięciu tytułu zostaniecie przekierowani na filmweb. Część z nich to filmy o depresji nastolatków, w części depresja towarzyszy innym chorobom jak anoreksja czy alkoholizm, w innych postać depresji jest poważniejsza, oglądamy próby samobójcze bohaterów. Większość z nich to przy okazji ciekawe, dobre pozycje. Nie widziałam wszystkich, dlatego tylko przy części będą moje komentarze do filmów.

recenzja
Film dobrze pokazuje patrzenie na siebie i świat, osób z anoreksją. Niektóre wątki (jak ten miłosny) tworzą z tego typowe kino dla nastolatków, ale i tak wart obejrzenia.

Na pewno lepszy niż książka (czytałam po seansie). Świetne kobiece kreacje (przede wszystkim Blunt i Bennett), wciąga od pierwszych sekund i cały czas trzyma w napięciu.

Będący w kryzysie profesor filozofii (Joaquin Phoenix) zakochuje się w swojej uczennicy (Emma Stone). Obok Blue Jasmine, najlepszy film Allena z ostatnich lat.

recenzja
Dobry przede wszystkim pod jednym względem - zaskakujący.

Cake (2014)
Nieco przereklamowana "rola życia Aniston". Czujemy na sobie ból bohaterki, jednak samej historii sporo brakuje - 5/10.


Świetny film Woody'ego Allena o znerwicowanej, przyzwyczajonej do luksusu Jasmine, która musi stanąć na własnych nogach po rozbiciu rodziny. Film inspirowany jest klasykiem "Tramwaj zwany pożądaniem", trzeba obejrzeć chociażby dla genialnej kreacji Cate Blanchett.

Mój ulubiony film Larva von Triera. Ciekawe połączenie tematu depresji i końca świata, bardzo malowniczy i nastrojowy.

Film o ciężkiej depresji, który w stu procentach skupia się na tym temacie.


Mała Miss (2006)
recenzja
Ciepły komediodramat o walce o marzenia.

Przerwana lekcja muzyki (1999)
Jeśli ktoś nie widział - pozycja obowiązkowa.

Masakrująca emocjonalnie widza, produkcja o rozpadzie małżeństwa. Pierwsze spotkanie Winslet i DiCaprio od czasów "Titanica".

Film o życiu Virginii Woolf (oscarowa Nicole Kidman) oraz dwóch innych kobieta (Julianne Moore, Meryl Streep), które po latach inspirują się jej powieścią "Pani Dalloway".

Samotny mężczyzna (2009)
Stylowe, kameralne kino o radzeniu sobie ze stratą bliskiej osoby. Wspaniałe kreacje Firtha i Moore.

Bardzo ciekawy, bo zostawiający dużo miejsca dla interpretacji widza horror o kobiecie, która nie może poradzić sobie ze stratą męża oraz trudnym synem.

Film-ciekawostka, bo opowiada o rozpadzie małżeństwa, a w rolach głównych oglądamy Jolie i Pitta, jeszcze za czasów gdy byli razem. Krótko po nim okazało się, że para się rozwodzi. Bardzo ospały, bardzo powolny, tylko dla wytrwałych.

Z dystansu (2011)
Realistyczny, trudny, przygnębiający.


Powrót do garden State (2004)
Scenariusz, który Zach Braff pisał będąc w depresji. Dla osób zagubionych, o odnajdywaniu sensu życia. Cudowna Portman.

Genialny klan (2001)
Plejada gwiazd u Wesa Andersona w filmie o rodzinie z problemami.

Control (2007)
Jedna z najlepszych pozycji wśród biograficznych filmów o muzykach.


Przekleństwa niewinności (1999)
O depresji, która dotyka kilka sióstr, przez błędy zbyt restrykcyjnych rodziców.

Greta (2009)
Film z rodzaju "zbuntowana nastolatka przyjeżdża do dziadków na wakacje". Produkcja nieco poważniejsza, bo i problemy głównej bohaterki są poważniejsze.

Garsoniera (1960)
Klasyk z Shirley MacLaine.


Całkiem zabawna historia (2010)
Poprawny film o nastolatkach, z akcją w szpitalu psychiatrycznym. Atutem jest przede wszystkim Zach Galifianakis.



Miłość i inne komplikacje (2009)
O radzeniu sobie ze śmiercią dziecka.

Utrzymany w depresyjnym klimacie, film o zagubionym, miotającym się między dwoma kobietami mężczyźnie. Jedna z lepszych ról Joaquina Phoenixa.


Wnętrza (1978)
Produkcja Allena, o relacjach sióstr, która zostawia w widzu ślad.




Pokolenie P (2001)
Oparty na biograficznej powieści dziennikarski Elizabeth Wurtzel. W książce Elizabeth zdiagnozowano jako "depresja nietypowa", w filmie również używane jest to stwierdzenie jednak obraz jaki przedstawił reżyser to osobowość borderline.

Greenberg (2010)
Specyficzny (reż. Noah Baumach), trochę z gatunku "daje się mu 3 albo 8". Przedstawiający bardzo przyziemne sprawy w niestandardowy sposób.


Świetna rola Kristen Stewart.







recenzja
Film przedstawiający Internet jako jedno wielkie zło, ale 6/10.





Mogą was też zainteresować posty

6 komentarzy:

  1. Nie zdawałam sobie sprawy, że aż tyle filmów jest o depresji. Nie oglądałam żadnego :(

    OdpowiedzUsuń
  2. Oglądałam sporo z nich, ulubionym chyba jest przerwana lekcja muzyki :)
    obserwuję! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetny post, właśnie ostatnio poszukiwałam filmów o tej tematyce, więc dziękuję! ;))

    OdpowiedzUsuń
  4. Sporo ich się uzbierało, ale nie mylmy pojęć: tylko niektóre z tych dotyczą klasycznej czy klinicznej "depresji"; z tych, które widziałam to np. "Wstręt" to z pewnością schizofrenia, a "Przerwane lekcja muzyki" to min. border line. Niemniej jednak mam słabość do filmów w takim klimacie; o niestabilnych jednostkach z zaburzeniami wszelakimi.

    A swoją drogą bardzo ciężko jest zrobić dobry filmy o depresji, która w sama w sobie jest przecież uosobieniem bierności i niemocy.
    Ps. Przypomniałaś mi o filmie "Helen", miałam go od dawna obejrzeć, a "Blue Jasmine" i "Godziny" godne polecenia.

    OdpowiedzUsuń
  5. Solidne podsumowanie. Choć wiele filmów już w życiu obejrzałam, to sporo jest tu niewidzianych przeze mnie pozycji. Chętnie sięgnę po przytoczone tytuły. Produkcje psychologiczne są bardzo ciekawe.

    Zapraszam w wolnej chwili do siebie - klik.

    OdpowiedzUsuń